Pomrčina

Michelangelo Antonioni, 1962., Italija / Francuska, 126'
Uloge: Alain Delon, Monica Vitti, Francisco Rabal, Louis Seigner, Lilla Brignone, Rossana Rory, Mirella Ricciardi

Pomračenje (L'Eclisse) kultna talijansko-francuska drama u režiji Michelangela Antonionija, finalni je dio redateljeve slavne "trilogije otuđenja", koju čine još i Avantura i Noć. Prati mladu prevoditeljicu (Monica Vitti) koja u Rimu započinje burnu vezu s ambicioznim burzovnim mešetarom (Alain Delon). Obilježava je upečatljiva estetika koja koristi prostor, arhitekturu i tišinu u ilustriranju unutarnjeg stanja likova, pretvarajući tako scenografiju u ravnopravnog aktera u filmu.

Radnja je smještena u rimsku četvrt EUR, poznatu po monumentalnoj fašističkoj i modernističkoj arhitekturi. Masivne, geometrijske i poluprazne zgrade naglašavaju beznačajnost i izolaciju pojedinca.

Kadrovi su strogo strukturirani. Antonioni često postavlja likove iza rešetaka, prozorskih okvira, stupova ili linija na cesti, čime vizualno sugerira njihovu emocionalnu zarobljenost.

Film suprotstavlja dvije estetske krajnosti. S jedne strane je kaos, buka i pretrpani prostori rimske burze, a s druge apsolutna tišina, minimalizam i prazne ulice. Kamera često skreće s lica glumaca na nežive predmete, a nerijetko ih snima s leđa ili su djelomično skriveni u kadru.

Poznat je po briljantnoj fotografiji Giannija Di Venanza i antologijskoj, posve nijemoj završnici u trajanju od nekoliko minuta u kojoj glavni likovi potpuno nestaju iz kadra, a fokus se prebacuje na apstraktne gradske prostore, na "pomračenje" ljudskih osjećaja i modernog društva.

Na Filmskom festivalu u Cannesu nagrađen je Posebnom nagradom žirija.